De vierde ronde in het ondertussen vertrouwde Lanklaar.

Was het een toeval dat de spoorwegen Robert al snel op het verkeerde been zetten?  Luc ging hem ophalen om daarna zijn geüpdate Weense theorie boven te halen.  En, zoals Robert na de partij zei ‘eens moest het gebeuren’, Luc won een schitterende partij.  Het eerste verlies voor Robert in ons toernooi. Maar grootmoedig als hij is kregen we van Robert toch weer een mooie schaakles kado!

Piet Ulburghs toonde zich niet bang en offerde een stuk voor drie pionnen, waarna hij goed in de aanval stond tegen Freddy Charles. Probleem daarbij is steeds om die aanval gaande te houden, wat niet evident was voor Piet, die toch de duimen moest leggen.

Herman De Wel en Robert Pools draaiden rond de hete brij met remise als gevolg. André Rahier kwam zonder verwittigen niet opdagen voor zijn partij tegen Daniel Vercauteren L met forfait als gevolg. Leander Laruelle vond, met een pion achter, dat hij tegen Michel Vandecan nog eens een van zijn blunders moest uit de kast halen.

Geri Schols en Hein Jacobs vonden remise ook een mooi resultaat, terwijl Luc Geerts tegen Staf Plu eerst een damevangst miste, daarna heel de partij beter tot gewonnen stond, maar toch met remise moest tevreden zijn.

Jaak Berben speelde tegen Jos Berta een goede partij tot hij, beter staande, in het eindspel iets teveel voor remise wilde gaan.  Jos bleef spelen tot Jaak zich na een paar zwakke zetten moest over geven.

Roger Jacobs was bij Hubert Monard thuis hun partij gaan spelen. Na een pion verlies besloot Roger in het dame eindspel er de brui aan te geven. Hugo Meyermans liet Sylvain Marmenout geen kans om los te komen, zodat Hugo met solide spel de overhand kon halen.

Clubgenoten Willy Swijsen en Krista Dethier vochten hun onderlinge strijd in Hasselt uit.  Willy kon met wat geluk gebruik maken van een paar slappe zetten van krista om de volle buit binnen te halen. Willem Maas bracht Heinz Bork van in het begin wat in de war en liet hem niet meer los, wat hem de winst opleverde.