LIK50+

Ronde 7 keerden we terug naar Tessenderlo. Slechts twee remises, wat betekent dat er stevig gestreden werd.

Robert Schuermans liet Piet Ulburghs geen schijn van kans. Piet kwam al dadelijk onder druk te staan na 8…Pa5 en herstelde zich er niet meer van. Was die 8ste zet voor zwart symbolisch? Ook Willy Swijsen zijn 8… b5 bleek een misser te zijn en de inzet van het eindoffensief voor Michel Vandecan. Met de Noteboom als verrassingswapen bracht een offensief ingestelde Herman De Wel Luc Geerts al snel op het verkeerde pad. De pionnen lawine compenseerde de achterstand in ontwikkeling. Moeilijker had Rudi Indemans het tegen Freddy Charles die na een raar begin toch nog voldoende tegenspel vond om pas na lange tijd in de totale verdrukking te komen.

Jos Berta en Robert Pools geraakten in een onverbiddelijke broederstrijd verwikkeld waarin Robert snel onder druk kwam te staan maar koppig volhield tot in het verre eindspel. Doch met slechts één vrijpion en toren slaagde Jos er toch in te winnen tegen paard en drie verbonden pionnen.

Jaak Berben begon tegen Heinz Bork met Piet Ulburghs zijn opening en dat leverde hem weinig op. Ook Roger Jacobs kon met een voor hem ongewoon 1.Pf3 geen vuist maken tegen Hubert Monard.

Met 16… b6?? Zou Daniël Vercauteren stukverlies lijden na 17.g3 ware het niet dat Benito Sarrecia zich wat vergiste. Zo kon Daniël door vechten en toch nog winnen.

Leo Heylen was de betere tegen Peter Vermeulen na wederzijdse fouten. Sylvain Marmenout toonde tegen Wim Bastiaansen dat hij niet altijd zijn hakbijl nodig heeft maar ook in het fijnere positiespel zijn man kan staan. De Philidor staat niet bekend als de meest solide opening voor zwart maar wit mag niet te passief spelen en zowel Ernesto Bigi als Johnny Cleuren namen het soms niet zo nauw met de fouten zodat hij die de laatste maakte verloor.

De zesde ronde in Hasselt bracht Robert Schuermans terug op zijn normale plaats. Rudi Indemans.koos voor een Trompovsky, maar daar had Robert een gepast wapen voor bij en zelfs met een snelle overgang naar het eindspel kwam Robert niet in (remise) gevaar.

Herman De Wel en Michel Vandecan hadden zoveel schrik van elkaar dat ze al na 17 zetten tot remise besloten L.

Piet Ulburghs en Jaak Berben daarentegen speelden een boeiende partij waarbij de overvloed aan pionnen het kwaliteitsverlies van Piet ruimschoots compenseerden.

Maar, net als in de tweede partij, vonden Freddy Charles tegen Luc Geerts; Daniël Vercauteren tegen Jos Berta; Leo Heylen tegen Sylvain Marmenout en Johnny Cleuren tegen Hubert Monard dat remise een billijke uitslag was.

Robert Pools daarentegen kon vanuit een onregelmatige Hollander een beetje te veel problemen veroorzaken tegen Peter Vermeulen, wat hem de winst opleverde. Willy Swijsen kon tegen Benito Sarrechia na een min of meer gelijk opgaande partij de winst toch nog binnen rijven na een fatale blunder van Benito.

Heinz Bork kon al snel een stuk ontfutselen van Ernesto Bigi, wat voldoende bleek voor het punt. Met twee verbonden vrijpionnen kon Wim Batiaansen tegen een volledig uit vorm zijnde Fernand Jordens zichzelf ook al eens een uitschuiver permitteren zonder de zege in gevaar te brengen.

Met de tweede taartdag in Landen zijn we over de helft gekomen, wat ook wil zeggen een aantal boeiende partijen.

Op het eerste bord waren Michel Vandecan en Rudi Indemans zo bang van elkaar dat ze het zekere voor het onzekere kozen met remise als gevolg. Het is een zeldzaam gebeuren, maar Robert Schuermans zat nu op het tweede bord tegen een moedige Jos Berta. Jos koos in de Benoni voor een onregelmatige voortzetting die aan Robert kans gaf tot tactische verwikkelingen, die hij helemaal in zijn voordeel uitbuitte.

Peter Vermeulen kreeg tegen oude rivaal Herman De Wel geen voet van de grond en moest al snel het onderspit delven. Jaak Berben week al na de tweede zet van theoretische paden af, maar Freddy Charles kon toch zijn kwaliteitsoverschot niet tot winst brengen, dus ook remise.

Daniel Vercauteren liet zich vlak na de openingsfase tegen een altijd verraderlijke Piet Ulburghs verschalken na de uitvoering van een paar onnauwkeurige zetten wat hem het volle punt kostte.

Zowel Robert Pools als Luc Geerts en Benito Sarrechia hadden geen moeite met Ernesto Bigi, Sylvain Marmenout en Johnny Cleuren.

Willy Swijsen hield Wim Bastiaansen in een stevige Engelse houdgreep met winst voor Willy. Na een eerste kleine blunder 11.e4 geraakte Fernad Jordens helemaal zijn draad kwijt zodat Leo Heylen zegevierend uit de strijd kwam. Als laatste won Heinz Bork van Hubert Monard die nu samen met Fernand de rode vlag draagt.

De vierde ronde vond plaats in Lanklaar, de thuisbasis van Jaak Berben, wat betreft 50+ schaken toch.

Op het eerste bord was er de clash tussen Robert Schuermans en Michel Vandecan. Michel is een moeilijke klant voor Robert en dat was deze keer niet anders. De partij eindigde met een lichte plus remise in het voordeel van Michel.

Reeds op de achtste zet liet Luc Geerts zich tegen Rudi Indemans verleiden om een pionnetje te snoepen, wat desastreuze gevolgen zou hebben gehad als Rudi bij de pinken was geweest, maar gelukkig voor Luc was dat niet het geval en kon hij nog zestig zetten verder strijden!

Freddy Charles en Daniel Vercauteren dachten al snel dat partijen van anderen volgen ook boeiend kan zijn en besloten tot remise.

Jos Berta bleek nog niks van zijn positioneel inzicht verloren te hebben en speelde Sylvain Marmenout van het kastje naar de muur, met het gekende gevolg. Herman De Wel kon Benito Sarrechia gedurende gans de partij wel wat onder druk zetten maar het leek remise te worden toen Benito definitiif de de weg verloor in het labyrint. Een verbonden vrijpion voor Jaak Berben en twee hangende pionnen van Wim Bastiaansen waren voldoende om Jaak de overwinning te bezorgen. Piet Ulburghs bleek een te grote hap voor Johnny Cleuren, die het toch nog lang kon volhouden maar een vrijpionnen lawine maakte er een einde aan.

Een vos verlies soms wel zijn haar maan niet zijn streken, dat ondervond Heinz Bork tegen Peter Vermeulen. Peter liet na een slechte openingsfase van Heinz geen spaander heel van diens stelling.

Na een opeenstapeling van fouten trok Ernesto Bigi tegen Leo Heylen aan het langste eind. Hubert Monard kon geen vuist maken tegen Robert Pools die zo toch uitzicht krijgt op een waardige plaats in de rangschikking. Hoewel hij nog lang aanklampte liet Fernand Jordens toch nog gewillig naar het schavot leiden door Roger Jacobs die zo zijn eerste punt scoorde.

De derde ronde in Overpelt bracht al zware kanonnen tegenover elkaar.

Luc Geerts besloot tegen Robert Schuermans alle voorbereidingen uit de weg te gaan, maar kwam toch snel wat minder te staan nadat hij zijn dame op a7 pat zette, wat hem even later het punt kostte. Michel Vandecan haalde zijn duimschroeven boven en drukte Freddy Charles efficiënt plat.

Herman de Wel en Rudi Indemans leken op remise af te stevenen tot Herman het spoor bijster geraakte en Rudi gelegenheid gaf om zijn eindspel techniek te tonen.

Jaak Berben kon Jos Berta niet in verlegenheid brengen en geraakte stilaan in de verdrukking en Jos won overtuigend. Daniël Vercauteren kreeg met Ernesto Bigi een makkelijke opdracht voorgeschoteld. Ernesto liet zich gewillig naar de slachtbank leiden.

Nadat peter Vermeulen een mat in twee miste werd enkele zetten later remise overeen gekomen met Piet Ulburghs, ook Johnny Cleuren en Wim Bastiaansen vonden dat remise de juiste uitslag was voor hun partij en zo gebeurde ook. Benito Sarrechia kon nadat hij slecht uit de opening kwam, Fernand Jordens op een dwaalspoor brengen en zo toch de volle buit binnen halen.

Sylvain Marmenout pakte Heinz Bork hardhandig aan in de opening, maar moest toch nog lang vechten om het punt beet te krijgen. Nieuweling Larry Donaldson gaf Roger Jacobs direct een koekje van eigen deeg en trok na wederzijdse fouten het laken naar zich toe. Dat deed ook Leo Heylen, die profiteerde van een blunder van Hubert Monard.

19de LIMBURGS INDIVIDUEEL KAMPIOENSCHAP 50+ dag 1 (Hasselt, 16/11/2016)

Weer is een nieuw 50+ toernooi vertrokken. Helaas met een aantal vaste waarden (waaronder mezelf) die forfait moesten geven. Het aantal deelnemers is wat lager maar de kwaliteit telt.

Op algemene vraag van enkelen onder u (zoals Louis Verbeeck destijds zei in zijn shows) doe ik toch nog de verslagjes met hier en daar een soms pikante noot, maar nooit kwetsend bedoeld J.

Robert Schuermans kreeg met Benito Sarrchia voor de tweede keer dezelfde tegenstander in de eerste ronde. Het is bekend dat Robert niemand onderschat en dat levert hem meestal een goed resultaat op. Ik wil hem bij deze gelegenheid ook feliciteren met het internationaal succes van de Belgische seniorenploeg in de zomer! In tegenstelling met zijn gewoonte koos Robert voor de Aljechin en eigenlijk kon Benito al op voorhand de zegen gevraagd hebben. Ook Michel Vandecan rolde als een pletwals door de stelling van Roger Jacobs met het gekende gevolg.

In de twee volgende partijen bleken de zwakkere spelers zich niet zomaar te laten vermurwen. Herman De Wel stond dan wel bijna gans de partij beter tegen een taaie Leo Heylen, winnen bleek toch nog andere koek, er moest voor gevochten worden.

Bij de partij van Rudi Indemans tegen Wim Bastiaansen kan ik het me een beetje voorstellen. Met meer dan 400 elo verschil zal Rudi zich in volle vertrouwen voor het bord gezet hebben. Echter na de 5de zet was er al een afwijking van Wim, die altijd moeilijk te verslaan is. In zijn gekende stijl zie ik Rudi denken hoe hij in de kortste keren brandhout van Wim's stelling kon maken. Doch dat denkwerk kost meestal veel tijd met als resultaat een verrassende remise, want Wim is ook een secure speler!!

Sylvain Marmenhout kreeg (onder normale omstandigheden) ook een taaie klant tegen met Robert Pools. Doch Robert ondervond nog hinder van een klein ongelukje en moest tegen een goed spelende Sylvain de duimen leggen.

De overige partijen brachten geen verassingen meer, de hoogst gerangschikte won steeds,met min of meer moeite.

 

Koerier

Back to top