De tweede ronde in Tessenderlo, Robert Schuermans kreeg voor de tweede keer Leander Laruelle tegen om schaakles aan te geven, bedankt Robert voor de leerzame uitleg achteraf! Deze keer zonder een grote blunder gewoon onder de mat geveegd is ook eens mooi.

Freddy Charles keek waarschijnlijk een beetje te veel naar het bord naast hem (al in voorbereiding voor later in het toernooi? J) maar Michel Vandecan trok zich daar niks van aan en leefde in het hier en nu.

Jaak Berben en Peter Van Den Broeck probeerden elkaar vliegen af te vangen, maar daarvoor is het te laat op het jaar, dus remise, zo ook Daniël Vercauteren tegen Domien Kuijpers, José Conard tegen Humbert Vermeulen en Leo Heylen tegen Heinz Bork.

In een al moeilijke stelling wisselde Jos Berta de dames tegen Herman De Wel, van dan af moest hij lijdzaam het spel ondergaan met zijn witte loper achter de paaltjes, om uiteindelijk te berusten in de nederlaag. Rudi Indemans kreeg tijdig zijn klok in de gaten en Guy Hermans was er aan voor de moeite. Willy Swijsen verdedigde zich lange tijd goed tegen Robert Pools in hun vooruit geschoven partij, maar een paar pionnen achter deden hem toch de das om in een dame eindspel. Ook Roger Jacobs en Michel Smets speelden hun partij vooruit. Roger was ook wat slordig met zijn pionnen en daar profiteerde Michel van om de buit binnen te halen. In een Vangeet opening liep Piet Ulburghs tegen Leo Hovens een beetje verloren en gaandeweg verloor hij hier en daar een pion en het zicht op de stelling. Ook Peter Vermeulen vond zijn draai niet tegen de tweede in elo rangschikking André Rahier, die deze keer wel de juiste zetten vond om te winnen. Benito Sarrechia kreeg van Willy Lenaerts een Grünfeld voor geschoteld. Benito liet zijn koning een beetje te lang in de wind staan en daar maakte Willy handig gebruik van om het laken naar zich toe te trekken, nadat Benito een blunder van Willy niet bemerkte en zelf een zwakke tegenzet deed. Ook Luc Geerts kwam nooit in moeilijkheden tegen Johnny Cleuren en met eenvoudige middelen nam Luc de maat van Johnny. Hoewel Fernand Jordens goed uit de opening kwam bleek Jef Claes nog over voldoende souplesse te beschikken om enkele kleine foutjes van Fernand af te straffen. Een aangename verrassing, niet voor Sylvain natuurlijk, maar voor hemzelf, was de mooie zege van Ernesto Bigi in zijn partij tegen Sylvain Marmenout. In een Weense partij, toch ook een specialiteit van Sylvain, liet hij van diens stelling geen spaander heel!

 

Koerier

Back to top